معروف به « امين بليانى » از مشايخ و عارفان مشهور قرن هشتم هجرى و از شاعرانيست كه نسخ ديوان او كمياب ولى موجودست . در پايان نسخه‌يى از ديوان او كه بعد ازين معرّفى خواهيم كرد ، ناسخ او را چنين معرفى كرده است : « الشيخ الاسلام افضل الاولياء الكاملين امين الحقّ و الدّين محمّد قدّس اللّه سره العزيز » و اين شبيه همان تعريف است كه خواجوى كرمانى ازو درين بيت نموده : حجة الاسلام امين الحقّ و الدّين كز جلال * پايه‌اش برتر ز هفتم طاق خضرا يافتم و او خود را در اشعارش « امين » و گاه « امين بليانى » ناميده است « 1 » و علّت اشتهار او

--> - از صفحهء پيش * شيرازنامهء احمد بن ابى الخير زركوب ، تهران 1310 شمسى مواردى كه در ذيل صحايف به آنها اشاره خواهد شد . * شد الازار تأليف معين الدين جنيد شيرازى ، تهران 1328 ص 62 و حاشيهء آن و صحايف متعدد ديگر كه از افراد خاندان بليانى نامهايى در آن آمده است و مخصوصا حواشى آن كتاب ص 484 - 487 . * مجمع الفصحاء هدايت ذيل « امين فارسى » ج 1 ص 67 * رياض العارفين چاپ تهران 1316 شمسى ص 53 * صحف ابراهيم نسخهء عكسى نگارنده از روى نسخهء دانشگاه توبينگن * هفت اقليم چاپ تهران ج 1 ص 177 - 178 * فهرست نسخ فارسى كتابخانهء ملى پاريس ج 3 ص 129 - 130 * مجمل فصيح خوافى ذيل حوادث سال 745 هجرى * تاريخ فارسنامهء ناصرى ج 2 ص 249 - 250 * تاريخ عصر حافظ ، مرحوم دكتر غنى ( 1 ) - چنان كه در اين ابيات : دارد امين اميد كه محروم نبود او * ز آلاى بىدريغ وز نعماى مصطفى و : دل تنگ امين بليانى - كه در او آتشى است پنهانى - مانده اندر مقام ربانى - سربسر زين دوازده حرف است . و مقصود از « دوازده حرف » لا إله الا اللّه است .